White Paper

posted on 31 Mar 2011 02:23 by shinozukebook in Living
"...หลังแกร์ฮาร์ดตายไป  บ้านก็ว่างเปล่ายิ่งกว่าเดิม  ตอนกลางวันเรกีนาเลิกดึงมูลี่ที่หน้าต่างห้องนอนขึ้น
ราวกับหวาดกลัวแสง  เธอตื่นนอน  อาบน้ำ  ต้มกาแฟ  เดินไปหยิบหนังสือพิมพ์ในตู้จดหมาย  วันทั้งวัน
เธอไม่ได้เดินเข้าไปในห้องนอน  ไม่ช้าก็เร็ว  เธอนึก  เธอคงจะอยู่แต่ในห้องนั่งเล่นกับห้องครัว  และเดินผ่าน
ห้องต่างๆ ในบ้านราวกับเป็นห้องของคนแปลกหน้า  เธอถามตัวเองว่ามีประโยชน์อะไรที่ซื้อบ้านหลังนี้
เดือนปีผ่านไป  บัดนี้พวกลูกๆมีบ้านของตัวเอง  บ้านที่พวกเขาตกแต่งตามรสนิยม  บ้านที่สะดวกสบายและมีชีวิตชีวามากกว่าที่นี่  แต่สักวันหนึ่งบ้านของพวกเขาก็จะว่างเปล่าดุจเดียวกัน..."
- ส่วนหนึ่งของเรื่องสั้นตอน "Der Besuch" จาก "ในสวนแปลกหน้า"
 
เราเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่อยู่ด้วยความเชื่อที่ว่า
ชีวิตที่ดีและมีสุขคือชีวิตที่มีเป้าหมายและความฝัน
แน่นอนว่ามนุษย์ทุกคนคงมีฝันทั้งแบบที่เป็น
"ฝันที่ยังอยู่อีกไกล" และ "ฝันที่กำลังจะมาถึง"
 
ชีวิตของคนเราคงจะดีและมีสุขบ่อยๆ  หากเราเลือกที่จะฝันถึง
"ฝันที่กำลังจะมาถึง"  เพราะมันหาได้เป็นประจำนี่
 
หลังจากนั้น  เราก็เริ่มจะสร้างฝันชนิดนี้ขึ้นมาเรื่อยๆ
เพื่อบอกตัวเองและคนทั้งโลกให้รู้ว่าชีวิตของเรา "มีคุณค่านะ"
เราตื่นนอนไปเรียนในคณะที่เคยฝันไว้ว่าจะเข้ามาเรียน
และรู้อยู่ลึกๆว่าการเลือกของเราในครั้งนั้น
มันไม่ใช่เพียงหน้าที่  แต่มันเป็นความฝันด้วย
 
เราสร้างโปรแกรมในวันต่างๆขึ้นมา
เพื่อหาความสุขให้กับชีวิตของตัวเอง
 
เราทำความฝันเป็นจริง  ชีวิตเรามีความหมายแล้ว
แล้วไงต่อ?  เราก็สร้างความฝันขึ้นมาใหม่ไง
แล้วก็ทำมันให้สำเร็จ  แล้วก็สร้างมันขึ้นมาใหม่
ทำเสร็จ  ก็สร้างขึ้นมาเรื่อยๆ
 
ข้อความนี้ในหนังสือตอนนี้
อ่านจบครั้งแรกแล้วก็รู้สึกว่ามันสะกิดอะไรบางอย่างข้างใน
หลังจากผ่านช่วงเวลาอันยาวนาน
ที่เรกีน่าได้ฝัน  และทำให้ฝันเป็นจริง
ออกไปทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ  แสวงหาความสุข
มีครอบครัวที่ดีที่งดงาม
แต่ชีวิตมนุษย์เราแก่นแท้ก็ไม่พ้นจากความว่างเปล่า
ท้ายที่สุดเรกีนาก็ต้องพยายามสร้างความฝันชิ้นใหม่ขึ้นมา
เพื่อหนีให้พ้นจากความว่างเปล่า
 
ที่จริงแล้ว  ชีวิตเราอาจเป็นเพียงกระดาษสีขาว
เราต้องทำหน้าที่ลงสีสันลงไปให้กับมัน
คนที่อยากให้ชีวิตของตัวเองสดสวยกว่าคนอื่น
ก็อาจต้องลงทุนที่จะเหนื่อยกว่าคนที่พึงพอใจ
เพียงแค่เติมสีสันให้ชั่วครั้งชั่วคราวตามสะดวก
 
หลายครั้งเราก็รู้สึกว่าเราเหนื่อย
บางครั้งสีขาวมันก็สวยดี
มันเรียบ  มันสงบ  ไม่ต้องเติมอะไรลงไป
ถึงเบื่อ  ก็ค่อยไปหาสีอื่นที่อยากทาใส่ลงไปก็ได้
 
เพราะสุดท้ายยังไง  ข้างหลังสีที่สวยสดงดงาม
ที่เราบรรจงวาดลงไป  เราก็รู้อยู่ลึกๆอยู่แล้ว
ว่ามันเป็นสีขาว...

edit @ 31 Mar 2011 02:42:45 by SHIN

Comment

Comment:

Tweet

มนุษย์เกิดมาแค่ช่วงเวลาแสนสั้นเมื่อเทียบกับอายุของสิ่งอื่นๆบนโลก

ในช่วงเวลานั้น ก็แค่อยากทำชีวิตตัวเองให้มีความหมายขึ้นมา

สุดท้าย เมื่อเราหวนกลับไปที่ตำแหน่งเดิม นั่นคือไม่มีเรา (ตอนที่ตายไปและตอนยังไม่เกิดใหม่)
มันก็อาจจะมีอะไรบางอย่างที่หลงเหลือเอาไว้บนกระดาษเปล่านั้นก็ได้นะ
เหมือนงานของศิลปินไง

เขียนแล้วงงเอง ฉันต้องการสื่ออะไร ฮ่ะๆ

ชอบย่อหน้าสุดท้าย
ลงได้สวยดี

ปล. ฉันชอบกระดาษเปล่าล่ะ
big smile

#2 By vinn* on 2011-04-05 10:15

อ่านจบแล้วเหรออ

อยากเขียนอะไรอย่างนี้จัง ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเขียนเลย

#1 By juthas on 2011-03-31 22:54